Sonbahar..

 Aslında tam olarak ne yazacağımı bilmeden bir iki güzel fotoğraf eşliğinde mini bir yazı yazayım diye bilgisayarın başına oturdum. Sonbahar her yere olduğu gibi bize de güzellikleriyle, sarı yaprakları, rüzgarı, ürperten soğuğu ile geldi. Bölge iklimi olarak diğer yerlere göre çok daha güneşli bir sonbahar geçirsek te ara ara varlığını bize hatırlatıyor.
Ben sonbaharı sevenlerdenim. Evde oturmaya mecbur bırakan havasını seviyorum. Hele yağmur olunca daha bir güzel oluyor, sanki yeryüzü yıkanıp temizleniyor ve sen bu evrensel arınmaya pencereden (hele ki ehli keyifsen elinde bir fincan kahve ile) şahit oluyorsun.

 İlk iki fotoğraf apartmanın bahçesinden. Saatler alınmadan önce iş çıkışı 5-10 dakika bile olsa oturuyorduk ama saatlerin alınmasıyla tamamen karanlığa kaldığı için pencereden bakmakla yetiniyoruz.

 Sonbaharın salına salına yürüyüşünü izlemek isteyenlere kahve ikramımdır :) Bu tek başına içmek isteyenlere...

 Bu da sevdiği biriyle sonbaharı izlerken ilkbaharın gelmesini bekleyenlere :)

Bu da yine çift kişilik, bol çene çalarken kahveyi nasıl içtiğini anlayamayanlara :)
Herkese mutluluk dolu günler dileğiyle.

32 Sen Ne Zaman Bittin Yahu :)

Babam 30'dan sonra zaman hızlanır derdi. Yaşayarak öğreniyormuş insan. An itibarıyla 32 bitti 33'ten gün almaya başladım, yaşlanıyor muyum ne beaaa :))

Veda...

Dünya döner, hayat devam eder.. Sen plan kurarken hayat senin önüne başka bir plan serer... Yola çıkanı, yolu açılanı, vadesi yeteni, nefesi biteni kısmetinde varsa uğurlarsın. İyiki ahiret var, iyiki sevdiklerimizle orada buluşacağımıza ve sıkıntısız sonsuz bir hayat süreceğimize inancımız var.
Ömrü boyunca ve ruhunu teslim ettiği anda dilinde "Allah" vardı... Ne mutlu..
Rabbim dedemi rahmetinle kuşat, kabrini cennet bahçesine çevir, cennetinde hep beraber olmayı nasip et. Ben onu görüp uğurlayamadım sen orada rahmet meleklerinle karşıla... AMİN..

Gurbet.. En Güzel Veda Edebildiğin Vedadır...

Gurbet en çok insanın canını bayramlarda, düğünlerde, hastalık ve ölümlerde yakar. Mutlu günlerde akrabaların, sevdiklerin hepsi bir aradadır, beraber gülerler mutluluğu paylaşırlar, uzaktan haberlerini alırsın, için hüzünle karışık mutluluk, kavuşma isteği ama kavuşamama durumu karşısında kırılır, taaa hücrelerinde hissedersin gurbeti.
Birde hastalık ve üzüntülü olaylar durumu vardır ki, o durumlarda hep beraber orada bu üzüntüyü paylaşıp birbirlerine destek olurken senin burada için içini kemirir (sende teselliye muhtaçsındır), işler güçler istediğin zamanda gitmene engel olur, hep içinde "Geç mi kalırım" duygusuyla gideceğin günü beklersin.
Şimdi işte tam bu durumdayım. Dedem rahatsızlığı dolayısıyla yaklaşık 2 haftadır yatıyor. Pazartesiye bilet aldım ama yetişir miyim bilemiyorum. Sürekli dua ediyorum, inşallah yetişir, helallik alırım, dünya gözüyle bir defa daha görürüm diye.
En güzel veda,daha iyi bir yere gideceğine inandığına edebildiğin vedadır.
Belki en güzel veda evinde, yatağında, tüm çocukların, sevdiklerin yanındayken edebildiğin vedadır.
Belki de en güzel veda karşılıklı edebildiğindir.
Belki de en güzel veda tekrar görüşmek umuduyla edebildiğindir.
Belki de en güzel veda, veda edebilecek zamanın ve imkanın olduğu vedadır.
EN GÜZEL VEDA EDEBİLDİĞİN VEDADIR...